Heart of a Dog

Een intieme filmervaring over liefde en afscheid

In deze persoonlijke, autobiografische film neemt de Amerikaanse experimentele performancekunstenares en musicus Laurie Anderson je mee in een muzikale meditatie over liefde en de dood. Je kijkt naar een intiem essay dat kunst, herinneringen en muziek samenbrengt en je uitnodigt om stil te staan bij wat je raakt, wat je verliest en wat er blijft.

Een persoonlijk en poëtisch filmessay

In deze documentaire laat Laurie Anderson je voelen wat het overlijden van haar terriër Lolabelle met haar doet. Het resultaat is een heldere, soms dromerige analyse van liefde, gemis en de kracht van storytelling. De film is opgedragen aan Lou Reed, Andersons overleden echtgenoot.

Herinneringen die over elkaar heen buitelen

Anderson staat stil bij haar grappige, Jack Russell-achtige hondje en neemt je mee in een stream of consciousness-vertelling. Terwijl ze van de hak op de tak springt, schuiven herinneringen aan haar jeugd en haar moeder moeiteloos langs politieke en filosofische ideeën.

Zelf zegt Anderson: “Het is de eerste keer dat ik verhalen bijeen heb proberen te brengen in de structuur van een film.” Dat is opvallend, omdat ze als multimediaperformer juist gewend is om met meerdere schermen tegelijk te werken.

De bardo als leidraad

De film draait om de bardo: de fase na het overlijden waarin volgens de boeddhistische leer de identiteit van mens of dier oplost en het bewustzijn zich voorbereidt op een overgang naar een andere levensvorm. Voor Anderson wordt het een manier om Lolabelles geest te begeleiden, én tegelijk een artistiek experiment.

Een mix van kunstvormen

Je ziet hoe Anderson haar talenten als musicus, beeldend kunstenaar en performer samenbrengt. Ze weeft animatie, 8mm-familiefilmpjes, tekst en eigen composities tot één indrukwekkend geheel.

Première en prijs

Heart of a Dog wordt uitgezonden op NPO 2 extra